Ένας μεγάλος αριθμός παιδιών, κυρίως από 5-14ων ετών, βιώνει με διαφορετικά αισθήματα φόβου ή ακόμα και πανικού το ξεκίνημα μιας νέας σχολικής χρονιάς, και μάλιστα πρόκειται στο μεγαλύτερό του ποσοστό για άριστους μαθητές που δεν έχουν καμιά εμφανή αιτία να αντιμετωπίζουν με τόσο άγχος την επιστροφή τους στα θρανία. Στο σύνολό τους αυτά τα παιδιά εξαναγκάζονται να αντιμετωπίσουν το σχολικό περιβάλλον.
Αυτή η άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο μπορεί να εμφανιστεί στην αρχή της σχολικής φοίτησης ή κάποια στιγμή στα επόμενα χρόνια και ονομάζεται σχολειοφοβία. Η σχολειοφοβία μπορεί να δημιουργείται από διάφορες αιτίες… από την αδυναμία του για κοινωνικοποίηση στο σχολικό περιβάλλον, από τον ανταγωνισμό με άλλους μαθητές, από τη σχέση που έχει διαμορφώσει με τους εκπαιδευτικούς ή ακόμα και από το σπίτι, όταν ο αποχωρισμός από το οικογενειακό περιβάλλον του προκαλεί ανασφάλειες.
Ένα παιδί με σχολική φοβία ακριβώς πριν ξεκινήσει για το σχολείο συνήθως παρουσιάζει:
- Πονοκεφάλους
- Κοιλόπονους
- Ναυτία και τάση για έμετο
- Ταραχή και ποικίλες φοβικές εκδηλώσεις συνήθως με δάκρυα και φωνές.
Στα πρώτα στάδια της σχολειοφοβίας καλό θα ήταν οι γονείς να το καθησυχάζουν και ίσως να μένουν μαζί του λίγες ώρες καθημερινά στο σχολείο, μέχρι να ηρεμήσουν τα πνεύματα και να εξαλειφθεί η ταραχή. Αν η φοβία παρουσιαστεί σε μια πιο ισχυρή μορφή, ίσως βοηθήσει να μείνει το παιδί στο σπίτι για ένα σύντομο χρονικό διάστημα και σταδιακά να επέρχονται περίοδοι αποχωρισμού από τους γονείς που θα αυξάνονται μέρα με την μέρα, ώστε να επιτευχθεί τελικά η ομαλή επανένταξή του στο σχολείο. Σε περίπτωση που το πρόβλημα παραμένει τότε καλό θα ήταν να ζητήσουν τη βοήθεια κάποιων ειδικών, που θα προσπαθήσουν να απαλλάξουν τον μαθητή προτείνοντάς του κάποια διαφορετικά πρότυπα συμπεριφοράς.
Πέρα από τις παραπάνω κινήσεις βέβαια, είναι σημαντικό πρωτίστως να διασφαλιστεί ότι στο σχολικό περιβάλλον δεν υπάρχουν πραγματικά προβλήματα που θέτουν το παιδί σε κατάσταση πανικού όπως για παράδειγμα οι σχέσεις του με άλλους συμμαθητές.
Ωστόσο, γονείς και δάσκαλοι οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι, αν ένα παιδί εμφανίσει αυτά τα συμπτώματα, δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να τα αφήσουν να γίνουν χρόνια, αλλά να τα αντιμετωπίσουν εγκαίρως, για να βοηθήσουν το παιδί να κοινωνικοποιηθεί και έχει μια ομαλή σχολική θητεία.